Ἐγὼ καθεύδω καὶ ἡ καρδία μου ἀγρυπνεῖ

στις

Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

Το μέσον, με το οποίο ο Γέροντας βίωνε τον Θείο έρωτα και την εν Χριστώ ανθρώπινη αγάπη, σα ζωντανό μέλος τού σώματος τού Χριστού, της Εκκλησίας Του, ήταν η προσευχή.

Η εκούσια, η αδιάλειπτη, η φλογερή, η νοερά προσευχή τού Ιησού. Οι λέξεις «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» ήταν το παραδείσιο λουλούδι, που άνθιζε στα χείλη τού Γέροντα, χειμώνα καλοκαίρι, νύχτα και μέρα.

Η προσευχή του συνεχιζόταν όπως η αναπνοή του, κι όταν  ήτα ξυπνητός κι όταν κοιμόταν, σαν το βιβλικό: «᾿Εγὼ καθεύδω καὶ ἡ καρδία μου ἀγρυπνεῖ«.

[Κ. Γιαννιτσιώτη, Κοντά στον Γέροντα Πορφύριο, Αθήναι 1995, σελ. 336]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.