Skip to content

Μη ζητάς να σ’ αγαπούν

Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

“Μακριά από τη Ζήλια. Τον κατατρώγει τον άνθρωπο. Από φθόνο, μια Μοναχή προς άλλη, την φαντάστηκε να σχημονεί με τον πνευματικό, και το έλεγε σαν πραγματικότητα.

Όλα γίνονται στον φθονερό άνθρωπο. Εγώ τα έζησα. Οι άνθρωποι με είχαν για καλό και ερχόντουσαν πολλοί για να εξομολογηθούν. Και μου τα έλεγαν με ειλικρίνεια.

Μακριά από αυτά τα γυναικίστικα παράπονα. Τον Χριστό, μωρέ, τον Χριστό να αγαπήσουμε με πάθος, με θείο έρωτα.

Ευτυχισμένος ο μοναχός που έμαθε να αγαπάει όλους μυστικά. Δε ζητά από τους άλλους αγάπη, ούτε τον νοιάζει αν τον αγαπούν.

Εσύ αγάπα όλους και προσεύχου μυστικά μέσα δου. Ξέχυνε την αγάπη σου προς όλους. Και θα έλθει ώρα που θα αγαπάς αβίαστα. Και θα νιώθεις ότι όλοι σ’ αγαπούν. Ένα κοσμικό τραγούδι λέει:

“Μη μου ζητάς να σ’ αγαπώ.
Η αγάπη δε ζητιέται.
Μέσα στα φύλλα της καρδιάς
μονάχη της γεννιέται”.

Παρ’ το πνευματικά. Εσύ σκόρπα φυσικά, από την καρδιά σου, την αγάπη τού Χριστού.

Μερικοί Μοναχοί, ιδίως γυναίκες, λένε:

– Μ’ αγαπάς;
– Γιατί δεν μ’ αγαπάς;

Πώ πώ! Πόσο μακριά είναι από την αγάπη του Χριστού!

Φτώχεια, πνευματική φτώχεια.

Μη σε νοιάζει ποτέ αν σ’ αγαπούν. Εσύ μόνο ξεχείλιζε από αγάπη Χριστού προς όλους. Και τότε μυστικά έρχεται μια μεταβολή, μια αλλαγή σ’ όλο το σύνολο. Αυτό που σου λέω είναι η καλύτερη ιεραποστολή. Εφάρμοσέ το και τηλεφώνησέ μου τα αποτελέσματα.”.

[Αγαπίου Μοναχού, Η θεϊκή φλόγα που άναψε στην καρδιά μου ο Γέρων Πορφύριος, Αθήναι 2000, σελ. 80-2]

Advertisements

Σχόλιο