Κι αυτά ορφανά είναι!

στις

Ήμασταν μια συντροφιά, κι ο Γέροντας κουβέντιαζε μαζί μας. Μας μιλούσε για την τραγωδία της έλλειψης αγάπης στην εποχή μας, που δημιουργεί τη μοναξιά, την κατάθλιψη, την ανασφάλεια, το άγχος, τις φοβίες.

Μας έλεγε:

– Σύρτε, μωρέ, σ’ ένα ορφανοτροφείο, να δείτε εκεί τα καημένα τα ορφανά παιδάκια, πως κάνουν, σαν τα αρνάκια που έχασαν τη μάνα τους και ψάχνουν ποιος επισκέπτης θα τους δείξει λίγη αγάπη, να πάνε να κολλήσουν απάνω του και να μη φεύγουν. Σύρτε να δείτε πως διψούνε για αγάπη.

Και κατέληξε:

– Αλλά νομίζετε, ότι τα παιδάκια, που έχουν τους γονείς τους κι αυτοί δεν τ’ αγαπούνε, διαφέρουν καθόλου από τα ορφανά; Κι αυτά ορφανά είναi.

[Κ. Γιαννιτσιώτη, Κοντά στο Γέροντα Πορφύριο, Αθήναι 1995, σελ. 256]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.