Τους Γέροντές μου τους αγαπούσα

Όπως ήδη είπα, οι Γέροντές μου ήταν ο πατήρ Παντελεήμων κι ο παράδελφός του, ο πατήρ Ιωαννίκιος. Τους αγαπούσα, ενώ ήταν πολύ αυστηροί. Εγώ τότε δεν το καταλάβαινα αυτό. Επειδή τους αγαπούσα, νόμιζα ότι δεν μου φέρονται αυστηρά. Τους είχα μεγάλο σεβασμό και ευλάβεια και αγάπη. Η ευλάβειά μου ήταν… πως έβλεπα την εικόνα του…

Για ένα διάστημα επέρασα έναν πειρασμό…

Ήμουν πολύ χαρούμενος και ενθουσιασμένος από τη ζωή μου εκεί. Για ένα διάστημα στην αρχή, όμως, επέρασα έναν πειρασμό. Άρχισα να σκέπτομαι τους γονείς μου. Τους είχα πονέσει· τους λυπόμουνα που δεν ήξεραν που βρισκόμουνα. Σκεπτόμουνα κι έναν εξάδελφό μου της ηλικίας μου. Μου γεννήθηκε, λοιπόν, η επιθυμία να πάω για λίγο στο χωριό μου…

Ένιωσα ότι δεν βρίσκομαι στη γη, ότι βρέθηκα στον ουρανό

Ένα βράδυ έγινε αγρυπνία στο Κυριακό, στην Αγία Τριάδα. Ήταν τις πρώτες ημέρες που είχα πάει. Γιόρταζε η σκήτη μας. Από βραδίς οι Γέροντές μου έφυγαν για την εκκλησία κι εμένα μ’ άφησαν στο κελί να κοιμηθώ. Μικρούλης ήμουν και σκέφθηκαν μήπως δεν αντέξω ως το πρωί, που θα τελείωνε η αγρυπνία. Μετά τα μεσάνυχτα,…

Όταν επήγα στο Άγιον Όρος, ήμουνα μικρός κι αγράμματος

Αν σας πω τη ζωή μου στο Άγιον Όρος, την αγάπη μου, την αφοσίωσή μου, «επιλείψει με διηγούμενον ο χρόνος…». Η αγάπη μου για σας με παρακινεί να σας διηγηθώ όσα θυμάμαι. Όταν, λοιπόν, επήγα στο Άγιον Όρος, ήμουνα, όπως σας είπα, μικρός αλλά κι αγράμματος. Δεν ήξερα να διαβάσω, συλλάβιζα. Οι Γέροντές μου –…

Έγινε ένα μεγάλο θαύμα της πρόνοιας του Θεού

Όλη τη νύχτα ταξιδεύαμε. Το πρωί, κατά τις δέκα η ώρα, εφθάσαμε στη Δάφνη. Όλοι οι καλόγηροι πήραν τα δισάκια τους με τα ψώνια που είχαν κάνει στη Θεσσαλονίκη για τα εργόχειρά τους. Κατεβήκαμε τη σκάλα του πλοίου. Η βάρκα μάς περίμενε. Τον Γέροντά μου τον επροτίμησαν, επειδή ήταν πνευματικός. Μπήκαμε πρώτοι στη βάρκα και…

Πήρα θετική απόφαση να φύγω χωρίς γυρισμό

Έπειτα απ’ όλες αυτές τις περιπλανήσεις και τα πισωγυρίσματα, αφού πέρασε λίγος καιρός, πήρα θετική απόφαση να φύγω χωρίς γυρισμό. Αποφάσισα να μην ξαναβγώ από το καράβι. Ξεκίνησα πάλι από τον Πειραιά, χωρίς επιστροφή, για το Άγιον Όρος. Ήταν η τρίτη φορά που πήγαινα, η τελευταία μετά τις τόσες ταλαιπωρίες. Όταν εφθάσαμε Θεσσαλονίκη, ήταν Σάββατο….

Αλήτης της αγάπης του Χριστού

Μέρες ολόκληρες ήμουν σκυθρωπός και σκεπτικός. Το αφεντικό μου με πρόσεξε. Με πλησίασε. Μου λέει, λοιπόν: – Γιατί είσαι έτσι; Τί σου συμβαίνει; Ε, κι εγώ τότε αναγκάστηκα να πω ένα ψέμα. Είπα ότι έμαθα από κάποιο χωριανό μου, όταν είχα κατέβει κάτω από το μπακάλικο να πάω να πάρω διάφορα τρόφιμα, ότι η μητέρα…

Το έβαλα βαθιά μέσα μου να γίνω ερημίτης

Μια μέρα ήλθαν στο μπακάλικο δύο γέροι. Μου ζήτησαν δύο σαρδέλες και μισή οκά κρασί. Αμέσως τους τα πήγα. Σε μια στιγμή ο ένας από τους δύο γέρους: – Που να ιδείς το κρασί που ήπια στο Άγιον Όρος! Αυτό το κρασί πουθενά δεν το ήυρα.– Πήγες στο Άγιον όρος; τον ρωτάει ο άλλος.– Ναι,…

Κατάγομαι από το χωριό Άγιος Ιωάννης

Στην Εύβοια υπάρχει ένα χωριό, ο Άγιος Ιωάννης· απ’ αυτό το χωριό κατάγομαι. Οι γονείς μου ήταν φτωχοί, γι’ αυτό ο πατέρας μου έφυγε απ’ το χωριό και πήγε στην Αμερική. Εκεί δούλευε ως εργάτης στη διώρυγα τού Παναμά. Εμείς τα παιδιά στο χωριό, από μικρά που ήμασταν κάναμε δουλειές. Ποτίζαμε τον κήπο, τα δέντρα,…