“Μπορούμε να ζούμε μέσα στη χαρά του Θεού, και ποτέ να μην σκεπτόμαστε το θάνατο. Και να έρθει το τέλος της ζωής σου, και να είναι το πόδι σου μέσα στο λάκκο. Εσύ μπορεί να φυτεύεις συκιές, καρυδιές, κυπαρίσσια, να φτιάχνεις περβόλια για τους συνανθρώπους σου, να φτιάχνεις εκκλησιές και να είναι το ένα σου ποδάρι μες το λάκκο.
Γιατί τα κάνεις αυτά; Από την αγάπη. Πιστεύεις ότι δεν υπάρχει θάνατος και θέλεις και οι συνάνθρωποί σου, που θα έρθουνε πάλι εδώ, να βρόύνε κάτι, να γίνουνε καλοί, να μη γίνουνε κλέφτες και κλέβει ο ένας τον άλλον. Γι’ αυτό φυτεύεις και τα φρούτα και τα καρύδια και τα σύκα. Γι’ αυτό φτιάχνεις και Εκκλησία.”
[Από το φυλλάδιο με κασέτα, Το πνεύμα το ορθόδοξον είναι το αληθές, σελ. 20-21]
About the Author
